افتادگی نوک بینی بعد از عمل یکی از شایع ترین نگرانی ها و مشکلات بیماران پس از رینوپلاستی است که می تواند بر نتیجه نهایی جراحی تأثیر منفی بگذارد. این عارضه معمولا به دلیل ضعف غضروف ها ، تکنیک های نامناسب جراحی ، سنگینی پوست یا تغییرات طبیعی بافت ها در دوران ترمیم ایجاد می شود و ظاهر بینی را کمتر از حد انتظار زیبا و متناسب نشان می دهد. اهمیت بررسی این موضوع در آن است که آگاهی بیمار و انتخاب تکنیک صحیح توسط جراح می تواند احتمال بروز آن را کاهش دهد و در صورت وقوع نیز روش های مختلفی برای اصلاح و درمان وجود دارد.
علت افتادگی نوک بینی بعد از عمل چیست ؟
بر اساس گفته های دکتر عمل بینی رشت این عارضه بسیار نادر است با این حال می توان علت اصلی آن را به موارد زیر نسبت داد :
- ضعف غضروف های نوک بینی
در صورتی که جراح بخش زیادی از غضروف های نگهدارنده نوک بینی را تراش دهد یا تضعیف کند ، استحکام لازم برای نگه داشتن نوک بینی از بین می رود. در نتیجه با گذشت زمان و تحت فشار بافت های اطراف ، نوک بینی رو به پایین حرکت می کند. - عدم بخیه و تقویت کافی در حین جراحی
برای حفظ موقعیت نوک بینی ، جراح باید از تکنیک های بخیه ای و گاهی گرافت گذاری استفاده کند. اگر این اقدامات به اندازه کافی انجام نشود یا به شکل صحیح صورت نگیرد ، نوک بینی به تدریج دچار افتادگی می شود. - بافت های نرم و پوست سنگین
یکی دیگر از علل اصلی افتادگی نوک بینی بعد از عمل وجود پوست ضخیم بینی است. در افرادی که پوست بینی ضخیم است یا بافت نرم بیشتری دارند ، وزن این بافت ها روی اسکلت بینی فشار وارد می کند. اگر اسکلت بینی تقویت نشده باشد ، این فشار باعث افتادگی نوک بینی پس از عمل خواهد شد. - صدمات بعد از جراحی
هرگونه ضربه یا فشار به بینی در دوران نقاهت می تواند ساختارهای تازه شکل گرفته را دچار تغییر کند. این تغییر ممکن است موجب تضعیف غضروف ها و در نهایت افتادگی نوک بینی شود.
جهت دریافت مشاوره از دکتر علی حسینی واجاری ، فرم زیر را پر کنید.
چه افرادی بیشتر در معرض افتادگی نوک بینی بعد از جراحی هستند ؟
افرادی که پوست بینی ضخیم و بافت نرم سنگین دارند ، بیشتر در معرض افتادگی نوک بینی بعد از جراحی قرار می گیرند. در این افراد ، وزن اضافی پوست و بافت نرم باعث می شود که اسکلت بینی تحت فشار بیشتری قرار بگیرد. اگر حین جراحی غضروف ها تقویت نشوند یا گرافت گذاری به درستی انجام نگیرد ، احتمال افتادگی نوک بینی در طول زمان بسیار بیشتر خواهد شد.
همچنین افرادی که دارای غضروف های نوک بینی ضعیف و نازک هستند ، یا در جراحی اولیه شان بخش زیادی از این غضروف ها برداشته شده است ، بیشتر با این مشکل مواجه می شوند. این گروه به دلیل نداشتن ساختار محکم برای حمایت از نوک بینی ، حتی با کوچک ترین تغییر در روند ترمیم یا فشار خارجی ، دچار افتادگی می شوند. در نتیجه ، بیماران با پوست ضخیم و غضروف ضعیف جزو پرخطرترین گروه ها در زمینه افتادگی نوک بینی بعد از عمل محسوب می شوند.
تاثیر سن بر افتادگی نوک بینی بعد از رینوپلاستی
با افزایش سن ، بافت های نرم خاصیت ارتجاعی خود را از دست می دهند و غضروف ها نیز ضعیف تر می شوند. در افراد میانسال و سالمند ، این تغییرات طبیعی باعث می شود که توانایی بینی برای حفظ فرم نوک کاهش یابد و حتی کوچک ترین تضعیف در حین جراحی می تواند به افتادگی زودرس منجر شود. به همین دلیل ، جراحان در افراد با سن بالاتر معمولا از تکنیک های تقویتی و گرافت گذاری بیشتری استفاده می کنند تا پایداری ساختار بینی حفظ شود.
روش های رفع افتادگی نوک بینی بعد از عمل
برای رفع افتادگی نوک بینی بعد از جراحی ، بسته به شدت مشکل و شرایط بیمار روش های مختلفی وجود دارد که در بخش زیر بررسی می شوند :
جراحی ترمیمی (رینوپلاستی ثانویه)
در مواردی که افتادگی نوک بینی شدید باشد ، بهترین روش اصلاح ، انجام جراحی ترمیمی است. در این عمل ، جراح با تقویت غضروف های ضعیف یا استفاده از گرافت غضروفی (معمولا از تیغه بینی ، گوش یا دنده) ساختار نوک بینی را محکم تر می کند. این روش ماندگارترین راه حل است و می تواند علاوه بر رفع افتادگی ، تقارن و فرم طبیعی تری به بینی بدهد.
بخیه های تقویتی و تکنیک های ساختاری
گاهی در جراحی ترمیمی نیاز به برداشتن غضروف اضافی نیست ، بلکه با بخیه های خاص می توان موقعیت غضروف های نوک بینی را بالا نگه داشت. این بخیه ها به گونه ای زده می شوند که زاویه نوک بینی پایدار بماند و در برابر افتادگی مقاومت کند. این روش بیشتر در افتادگی نوک بینی بعد از عمل که به صورت خفیف تا متوسط است ، کاربرد دارد.
تزریق فیلر (پرکننده ها)
در موارد خفیف که بیمار تمایلی به جراحی مجدد ندارد ، تزریق فیلر می تواند به صورت موقت ظاهر افتادگی نوک بینی را بهبود دهد. فیلرها با پر کردن نواحی اطراف و ایجاد تعادل در خطوط بینی ، زاویه نوک را کمی بالاتر نشان می دهند. البته این روش دائمی نیست و معمولا هر ۶ تا ۱۲ ماه نیاز به تکرار دارد.
تزریق بوتاکس
در برخی بیماران ، عضله ای به نام دپرسر سپتی نازی هنگام لبخند یا صحبت کردن نوک بینی را به سمت پایین می کشد. تزریق بوتاکس به این عضله می تواند قدرت آن را کاهش دهد و از افتادگی بیشتر نوک بینی جلوگیری کند. این روش غیرجراحی و موقتی است و بیشتر برای بهبود خفیف افتادگی هنگام حرکت صورت استفاده می شود.
